คู่มือเพื่อปฏิบัติการศึกษาท้องถิ่น เรื่อง "เรียนรู้จากแผนที่เพื่อรู้จักท้องถิ่น" การไม่รู้จักแผนที่และอ่านแผนที่ไม่เป็นในทุกวันนี้ นับเป็นความล้าหลังทางวัฒนธรรม [Culture lag] อย่างยิ่งของประเทศไทยที่มักอ้างตนว่าทันสมัยเป็นสมัยใหม่ บรรดานักวิชาการห่างแผนที่และภาพถ่ายที่ทำงานอยู่ตามสถาบันที่เกี่ยวข้องก็ยังมองเห็นการใช้แผนที่และภาพถ่ายในลักษณะเป็นข้อมูลและข้อเท็จจริงมากกว่าเป็นเพียงเครื่องมือ ดังเห็นได้จากการใช้แผนการดำเนินโครงการเพื่อการพัฒนาต่างๆ ที่เป็นโครงการของความเป็นไปได้ [Feasibility study] และโครงการศึกษาผลกระทบ [EIA] ที่มักทำให้เกิดความขัดแย้งกับผู้คนในท้องถิ่นในเรื่องคุกคามสภาพแวดล้อมทรัพยากรธรรมและการละเมิดสิทธิมนุษยชนของคนท้องถิ่นเป็นประจำในปัจจุบันบรรดาแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศและอะไรต่างๆ นานาในเรื่อง Remote sensing ที่มี ลักษณะเป็นเพียงเครื่องมือเหล่านี้ ไม่ควรที่ทางราชการเห็นว่าเป็นของต้องห้าม ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ผูกขาดโดยฝ่ายรัฐและราชการอีกต่อไป ควรเปิดโอกาสและส่งเสริมอย่างเต็มที่ ให้คนทั่วไปได้รู้ได้ใช้ โดยเฉพาะฝึกเด็กและเยาวชนให้ได้เรียนรู้เพื่อนำไปสู่การศึกษาค้นคว้าและรับรู้ข้อมูลอันเป็นข้อเท็จจริงด้วยตนเอง
 
สารบัญประกอบด้วย
ภูมิวัฒนธรรมและการศึกษาท้องถิ่น
 - ศรีศักร วัลลิโภดม
การอ่านแผนที่กับการเรียนรู้นิเวศวัฒนธรรมของเด็กไทยในยุคปฏิรูปการศึกษา
 - ศรีศักร วัลลิโภดม
คนไทยใช้แผนที่ไม่เป็น : เหตุการณ์แห่งความโง่เขลาเบาปัญญาจนเสียรู้ เสียดินแดน
 - ศรีศักร วัลลิโภดม
เรียนรู้จากแผนที่เพื่อการศึกษาท้องถิ่น
 - วลัยลักษณ์ ทรงศิริ
 
ข้อมูลหนังสือ
หนังสือปฎิบัติการประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
ISBN ๙-๗๘๖๑๖๗-๘๑๑๒๕๓ จัดพิมพ์โดยมูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์  พิมพ์ครั้งแรก : ๒๕๕๗, หนังสือขนาด (๑๔.๘x๒๑.o ซม.), จำนวน ๕๒ หน้า
 
ราคา ๑๐๐ บาท รวมส่ง